افق روشن

روزی ما دوباره کبوتر هایمان را پیدا خواهیم کرد

و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت.

روزی که کمترین سرود بوسه است

و هر انسان

برای هر انسان

برادری است.

روزی که دیگر درهای خانه شان را نمیبندند

قفل افسانه ای است

و قلب

برای زندگی بس است

روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است

تا تو به خاطر اخرین حرف دنبال سخن نگردی.

روزی که آهنگ هر حرف،زندگی است

تا من به خاطر آخرین شعر،رنج جست و جوی قافیه نبرم.

روزی که هر لب ترانه ای است

تا کمترین سرود، بوسه باشد.

روزی که تو بیایی،برای همیشه بیایی

ومهربانی با زیبایی یکسان شود.

روزی که ما دوباره برای کبوترهایمان دانه بریزیم...

ومن آن روز را انتظار میکشم

حتی روزی

که دیگر

نباشم.

(احمد شاملو)